Pododdziały

Impuls

Oddział terapii zaburzeń zachowania i zaburzeń eksternalizacyjnych

Impuls jest pododdziałem terapeutycznym przeznaczonym dla dzieci i młodzieży w wieku 6-18 lat (realizujących obowiązek szkolny). Mieści się w budynku Zamku (wejście po prawej stronie).

 

Program leczenia w Impulsie koncentruje się na terapii zaburzeń eksternalizacyjnych, które przejawiają się m.in. impulsywnością, trudnościami w regulacji emocji, agresją, autoagresją i zachowaniami buntowniczymi. Obejmują one m.in. ADHD, zaburzenie opozycyjno-buntownicze i zaburzenie zachowania. 

 

Każdy pacjent objęty jest indywidualnymi oddziaływaniami psychoterapeutycznymi
z wykorzystaniem elementów terapii poznawczo-behawioralnej, ukierunkowanymi na rozwijanie kontroli zachowania, przewidywanie konsekwencji własnych działań oraz kształtowanie społecznie akceptowanych sposobów reagowania w sytuacjach trudnych. Prowadzona jest również psychoedukacja dotycząca rozpoznawania emocji, norm społecznych i odpowiedzialności za własne zachowanie. Pacjenci uczestniczą w Treningu Umiejętności Społecznych (TUS) oraz Treningu Zastępowania Agresji (TZA), rozwijających kompetencje interpersonalne, umiejętność rozwiązywania konfliktów, kontrolę złości
i respektowanie zasad współżycia społecznego. Uzupełnieniem programu jest terapia zajęciowa (socjoterapia, arteterapia, ergoterapia), fizjoterapia, zajęcia rekreacyjne
i sportowe oraz inne oddziaływania terapeutyczne dostosowane do potrzeb pacjenta. Długość pobytu ustalana jest indywidualnie, w zależności od potrzeb dziecka i postępów w terapii, wynosi średnio od 4 do 8 tygodni. W tym czasie dzieci i młodzież kontynuują naukę w szkole przyszpitalnej lub korzystają z nauczania indywidualnego.

 

Każdy pacjent pozostaje pod opieką psychologa lub psychoterapeuty, który jest również główną osobą kontaktową dla rodziców lub opiekunów oraz współpracują z rodziną
w ramach konsultacji rodzinnych. Lekarz psychiatra sprawuje nadzór medyczny nad leczeniem i włącza farmakoterapię wyłącznie przy wskazaniach medycznych, jako wsparcie oddziaływań terapeutycznych.

Safe Place

Oddział terapii zaburzeń lękowych i rozwoju osobowości

Safe Place jest oddziałem psychoterapeutycznym przeznaczonym dla dzieci w wieku 6-18 lat (realizujących obowiązek szkolny). Mieści się w budynku Zamku (wejście po lewej stronie).

 

Program leczenia w Safe Place koncentruje się na terapii zaburzeń lękowych oraz trudności związanych z rozwojem osobowości, które mogą przejawiać się m.in. nasilonym lękiem, trudnościami w regulacji emocji, autoagresją, niestabilnością emocjonalną i trudnościami w relacjach z innymi.

 

Każdy pacjent objęty jest psychoterapią indywidualną i grupową, prowadzoną przez psychoterapeutów pracujących w podejściu psychodynamicznym, systemowym, dialektyczno-behawioralnej (DBT) lub poznawczo-behawioralnym (CBT). Uzupełnieniem terapii indywidualnej jest program oparty na terapii dialektyczno-behawioralnej (DBT). Każdy pacjent uczestniczy dwa razy w tygodniu w grupowym Treningu Umiejętności DBT, a raz w tygodniu w terapii grupowej DBT. Dzieci pracują w dwóch stałych grupach. Podczas zajęć dzieci uczą się uważności, rozpoznawania i regulowania emocji, radzenia sobie w trudnych chwilach oraz budowania dobrych relacji z innymi. Program uzupełniają fizjoterapia, psychoedukacja, społeczność pacjentów, terapia zajęciowa (socjoterapia, arteterapia, ergoterapia) zajęcia rekreacyjne i sportowe oraz inne oddziaływania terapeutyczne dostosowane do potrzeb pacjenta. Długość pobytu ustalana jest indywidualnie, w zależności od potrzeb dziecka i postępów w terapii, wynosi średnio od 4 do 8 tygodni. W tym czasie dzieci i młodzież kontynuują naukę w szkole przyszpitalnej lub korzystają z nauczania indywidualnego.

 

Każdy pacjent pozostaje pod opieką psychologa i psychoterapeuty, którzy są również głównymi osobami kontaktowymi dla rodziców lub opiekunów oraz współpracują
z rodziną w ramach konsultacji rodzinnych. Lekarz psychiatra sprawuje nadzór medyczny nad leczeniem i włącza farmakoterapię wyłącznie przy wskazaniach medycznych, jako wsparcie psychoterapii.

Fenomen

Oddział diagnozy i intensywnej opieki psychiatrycznej

Oddział diagnozy i intensywnej opieki psychiatrycznej przeznaczony jest dla dzieci i młodzieży wymagających hospitalizacji w celu przeprowadzenia obserwacji klinicznej, pogłębionej diagnostyki psychiatrycznej oraz ustalenia dalszego postępowania terapeutycznego. Przyjmowani są również pacjenci, których stan psychiczny wymaga intensywnego nadzoru, szczególnej opieki oraz monitorowania przebiegu leczenia.

Opieka nad pacjentami realizowana jest w oparciu o zasady społeczności terapeutycznej. Personel medyczny, we współpracy z wychowawcami i opiekunami, prowadzi działania diagnostyczne i terapeutyczne dostosowane do indywidualnych potrzeb, stanu psychicznego oraz możliwości pacjentów.

Program pobytu obejmuje obserwację psychiatryczną, badania diagnostyczne oraz różnorodne formy oddziaływań wspierających proces leczenia. Pacjenci uczestniczą w codziennych zebraniach społeczności dziecięcej, terapii zajęciowej i zajęciach sportowych. W ramach opieki zapewniane jest również poradnictwo rodzinne. W zależności od wskazań klinicznych leczenie może obejmować farmakoterapię, psychoterapię indywidualną oraz fizjoterapię.

Istotnym elementem procesu diagnostycznego i terapeutycznego jest opieka psychologiczna i psychoterapeutyczna. Obejmuje ona przede wszystkim diagnostykę psychologiczną prowadzoną na podstawie wywiadu oraz badań kwestionariuszowych, z uwzględnieniem aktualnego stanu psychicznego i możliwości poznawczych pacjenta. W zależności od potrzeb podejmowane są interwencje kryzysowe oraz udzielane wsparcie psychologiczne i psychoterapeutyczne, ukierunkowane na stabilizację stanu emocjonalnego, redukcję napięcia psychicznego i pomoc w radzeniu sobie z aktualnymi trudnościami. Zakres tych oddziaływań dostosowywany jest do stanu klinicznego pacjenta i specyfiki oddziału, którego nadrzędnym celem jest zapewnienie bezpieczeństwa oraz intensywnej opieki psychiatrycznej.

Długość hospitalizacji ustalana jest indywidualnie, w zależności od stanu zdrowia pacjenta, wyników obserwacji i przeprowadzonych badań diagnostycznych, przebiegu leczenia oraz odpowiedzi na zastosowaną farmakoterapię i pozostałe oddziaływania terapeutyczne. Pierwsze kilka dni pobytu mają zazwyczaj charakter adaptacyjno-obserwacyjny. Służą zapoznaniu pacjenta z organizacją i zasadami funkcjonowania oddziału, ocenie jego aktualnego stanu psychicznego oraz rozpoczęciu procesu diagnostyczno-terapeutycznego. Ocena przebiegu leczenia i jego efektów wymaga uwzględnienia całego okresu obserwacji, dlatego bardziej miarodajne omówienie sytuacji klinicznej rodzica z lekarzem może nastąpić po upływie tego czasu.

Każdy pacjent pozostaje pod opieką lekarza psychiatry, który sprawuje nadzór nad procesem leczenia, monitoruje stan psychiczny i somatyczny oraz ocenia skuteczność i tolerancję stosowanej farmakoterapii. Do zadań lekarza należy również ustalanie i modyfikowanie leczenia zgodnie z aktualnymi wskazaniami medycznymi. Konsultacje lekarskie są szczególnie istotne w przypadku zmian w funkcjonowaniu pacjenta, pogorszenia jego stanu psychicznego lub konieczności weryfikacji dotychczasowego postępowania terapeutycznego.

W przypadku stwierdzenia wskazań do kontynuowania leczenia w warunkach oddziału terapeutycznego pacjent może zostać przeniesiony na odpowiedni oddział, zgodnie z rozpoznaniem, aktualnymi potrzebami klinicznymi i ustalonym planem dalszego leczenia.

W trakcie hospitalizacji dzieci i młodzież realizują obowiązek szkolny, uczestnicząc w zajęciach prowadzonych w klasach szkoły przyszpitalnej lub korzystając z nauczania indywidualnego. Forma nauczania dostosowywana jest do stanu zdrowia, możliwości i indywidualnych potrzeb pacjenta.